Een elektrische road trip naar Frankfurt

Leestijd: 4 minuten

In september ging een goede vriend van ons trouwen in Frankfurt. Tijd voor een kleine Europese road trip met onze elektrische auto, de Nissan Leaf.

De route

Het is 400 km naar Frankfurt vanuit Utrecht en ik heb het stuk aardig vaak gereden met een tweedehands Citroen C1. Daarbij reed ik altijd via Arnhem-Oberhausen, maar dat ging niet lukken voor deze reis. De afstand tussen Arnhem en Keulen is niet te halen met onze range en op de weg hiertussen zijn nog geen snelladers. Snelladen is de enige optie om binnen een dag in Frankfurt aan te komen.

Het bleek nog niet eenvoudig om een route te plannen en de routeplanning in de Leaf is gewoon onbruikbaar. Op de website openchargemap.org zijn veel oplaadpunten te vinden, maar het is geen routeplanner. Na wat uitzoekwerk hebben we een route kunnen plannen met drie snellaadsessies.

Route van Utrecht naar Frankfurt

Onderweg

De eerste stop was Weert-Zuid, op 130 km van huis. Hier werd ik kort aangesproken vanuit een passerende auto om te vragen naar het bereik. Niet iedereen is enthousiast bij 125-135 km over de snelweg met 120-130 km/h.   Hoewel het inderdaad omslachtig is om verre afstanden te overbruggen met dit bereik, is het voor nagenoeg alle ritten die ik met de auto maak ruim voldoende.

Bij de eerste laadsessies in Duitsland stond er al een andere auto (Nederlands Kia Soul) te laden. We moesten daardoor even wachten, want zo’n laadpaal kan maar een auto tegelijk van stroom voorzien. Toen hij klaar was kwam hij lachend zijn auto uit en riep vrolijk dat het fijn snelladen is in Duitsland: Voorlopig is het gratis!

Uiteindelijk is de heenreis soepel verlopen en hebben we de tocht naar ons hotel gemaakt in 7 en een half uur. Het kan zeker sneller, wij hebben rustig aan gedaan rondom het laden. Elke stop hebben we extra tijd genomen om van het mooie weer te genieten en om de kinderen te laten spelen. Het kost duidelijk wel meer tijd om elektrisch te rijden, vanwege het opladen. Aan de keerzijde was het een zeer goedkope rit, omdat we in Duitsland gratis konden laden!

Onze dochter bij de snel-lader tijdens onze tweede stop in Duitsland

Snel-laden

De snelladers aan de snelweg hebben een vermogen van 50 kW, wat betekent dat het ongeveer een half uur duurt om te laden. Dan zit er zo’n 25 kWh in de accu, waarmee een afstand van 130 km over de snelweg goed te overbruggen is. Dat betekent toch een uur rijden en een half uur stilstaan en dus 50% meer reistijd. Dit is niet echt afhankelijk van de grootte van de batterij, maar puur afhankelijk van het laadvermogen van de paal. Tesla superchargers kunnen tot 120 kW halen en zijn daarmee een factor 2+ sneller. We merkten dat een half uur best kort is met twee kleine kinderen en dan was een grotere batterij wel fijn. Iets langer rijden, iets langer stilstaan.

Verder nog iets?

Ja, er staan ook snelladers bij de ALDI-supermarkten, maar deze zijn 20 kW en zijn dus behoorlijk wat langzamer dan aan de snelweg. Hetzelfde geldt voor een snellader die we vonden bij een bankfiliaal. Gratis, maar erop wachten kan je dus wat tijd gaan kosten. De kinderen sliepen op dat moment en dus wilden we wel een half uurtje wachten op het laden. Bij deze bank stond er al een andere auto (BMW i3) te laden en deze was op 3% na klaar. Gelukkig kon ik het laden van deze auto gewoon stoppen! Ja, is misschien niet heel netjes, maar de laatste procentjes kunnen een eeuwigheid duren…

Gratis snel-laden (20 kW) bij een bank terwijl de kinderen slapen.

Geen standaard laadpaal?

Ik heb in Duitsland geen ervaring op gedaan met de standaard openbare laadpalen zoals we die hier in Nederland gewend zijn. Een keer heb ik me rot gezocht naar de paal vlak bij ons hotel, tot we de laatste avond in het restaurant er tegenover gingen eten. Toen ging er net een Tesla staan… Jammer de bammer, anders hadden we misschien met een volle batterij kunnen beginnen aan de terugreis. Een andere keer ben ik bij een paal gaan kijken toen we gingen eten en bleek dat je moest bellen in plaats van gewoon een pas er tegen te houden. Dat heb ik toen niet gedaan, al was het misschien een reactie geweest als: “Jawohl, Herr Vredenborg, sofort!”. Ik had nog wel mijn NewMotion laadpas meegenomen…

Terugreis

Nog een paar woordjes over de terugreis. Die verliep veel minder soepel en we hadden af en toe last van range anxiety, bang dat de accu leeg zou raken voor we een laadpaal konden bereiken. Het bleek verstandig om te kijken bij elk groot tankstation langs de snelweg. Niet elke laadpaal is digitaal te vinden en ze zijn druk bezig met aanleggen van nieuwe palen. Op één plek stond de paal er al, maar hij bleek nog niet geregistreerd te staan en dus onbruikbaar. In het andere geval hadden we niks kunnen vinden online, maar bleek er toch een te staan en reden we er langs… Kans gemist! Uiteindelijk moesten we omdraaien en terugrijden omdat aan de andere kant van de snelweg veel meer werkende palen stonden.

Ook een  belangrijke les die we geleerd hebben, controleer of de auto echt goed aan het laden is. Het bleek eenmaal namelijk dat er een storing was opgetreden meteen aan het begin. Toen we een half uur later terugkwamen was er niks gebeurd! Ahhhh, nog weer een half uur wachten op een parkeerterrein. Gelukkig scheen de zon volop…

Tot slot

Ik ben zeer benieuwd hoe de ontwikkelingen gaan de komende tijd. Nu waren we praktisch een van de weinigen die gebruik maakten van de laadmogelijkheden langs de snelweg in Duitsland. Met een goede voorbereiding en een beetje geduld is het zeker mogelijk om grote afstanden af te leggen met deze elektrische auto.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.